Á sýningunni getur að líta úrval verka eftir Frosta Fjalar, listamann sem um áratugaskeið vann að list sinni í einrúmi. Frosti, sem áður hét Jakob Jónsson, átti að baki langan og sérstakan feril sem spannaði meira en hálfa öld. Eftir virkt sýningartímabil á áttunda og níunda áratug síðustu aldar dró hann sig í hlé og tók hvorki þátt í sýningum né var virkur á opinberum vettvangi eða innan myndlistarsamfélagsins. Þrátt fyrir það hélt hann áfram að vinna af mikilli festu og byggði upp umfangsmikið safn verka. Á löngum ferli mótaðist myndmál hans af næmu formskyni, agaðri myndbyggingu og sterkri tilfinningu fyrir litum.

Verk Frosta Fjalars eru geómetrísk að upplagi: lóðréttar og láréttar línur skapa ramma þar sem kvik hreyfing og innri hrynjandi taka á sig mynd. Í mörgum verkanna klippti listamaðurinn niður striga og heftaði litaða búta og strimla beint á yfirborðið, þannig að myndflöturinn verður áþreifanlegur og fær nærri því þrívíð áhrif. Þessar efnisviðbætur brjóta upp hefðbundið rými málverksins og beina sjónum að yfirborðinu, efniviðnum og sköpunarferlinu sjálfu.

Frosti Fjalar féll frá á meðan unnið var að sýningunni og setur fráfall hans verkefnið í nýtt og dýpra samhengi. Þá dregur sýningin Bjarmaband þetta merka ævistarf fram í dagsljósið á ný og býður áhorfendum inn í agaðan, litsterkan og heillandi taktheim listamannsins.

Frosti Fjalar (1936-2026) nam myndlist í Kaupmannahöfn, fyrst við Ny Carlsberg Glyptotek og síðar við Det Kongelige Danske Kunstakademi, auk þess sem hann lauk prófi í byggingarverkfræði frá KTH í Stokkhólmi. Hann hélt sína fyrstu einkasýningu í Bogasal Þjóðminjasafnsins árið 1976 og sýndi síðar meðal annars í Listasafni alþýðu, Ásmundarsal, Gallerí List og Stöðlakoti. Eftir síðustu sýningu sína árið 1991 hvarf hann af sjónarsviðinu en hélt áfram að skapa af einstakri einurð. Eftir hann liggja hátt í sex þúsund vatnslitaverk og um átta hundruð málverk.

Sýningin nýtur stuðnings Myndlistarsjóðs.